Laatste loodjes

Het einde van het project is in zicht en dat merken we. De taken verschuiven langzaam van ontwerpen naar rapporteren. De uitnodigingen voor de eindpresentatie zijn verzonden, volgende week maandag is het zo ver. Op de genodigden lijst staan onder andere de mensen die ons de afgelopen tijd hebben geholpen, maar ook stakeholders waaronder de iSimangaliso Wetlands Authorithy en KZN Wildlife.

Afgelopen week verliep vrij hectisch. We liggen nog steeds op planning, maar recente ontwikkelingen in St Lucia vergen de nodige tijd. De waterstand in het estuarium van de Mfolozi is dermate hoog opgelopen (en daarmee de gemoederen) dat men de berm door wil breken. Niet iedereen is het daar mee eens omdat doorbreken gelijk staat aan het buiten werking stellen van het Back Channel. Geen Back Channel is geen toevoer van water naar St Lucia. Het noodkanaal dat deze toevoer nu moet bewerkstelligen brengt de waterstand niet snel genoeg naar beneden, en dus is onze hulp ingeroepen om met het door ons gemaakte SOBEK model een aantal mogelijke ingrepen te modeleren.

Ondertussen zijn we ook druk bezig met het organiseren van onze korte rondreis door Zuid-Afrika. Na bijna negen weken hard werken gaan we ter afsluiting het land zelf verkennen. De vlucht naar Kaapstad (Capetown) is al geboekt en via de alom bekende bloemenroute rijden we terug naar Durban. Maar uiteraard eerst het project afronden.

Krokodillen bijten niet, veldonderzoek geslaagd.

Afgelopen twee dagen zijn we wederom afgereisd richting St Lucia. Gewapend met een Doppler stromingsmeter (stroomsnelheid, diepte), een differentieel GPS station (hoogten) en een turbidity meter (sediment) zijn we onder begeleiding van onze prof en parkranger S’bu naar het nieuwe Back Channel gereden. Daar aangekomen bleek dat ons bezoek niet onopgemerkt was gebleven aangezien het publiek al ter plaatse was. Het doel van deze veldtocht was simpel: de ondergrond in kaart brengen en data verzamelen om het SOBEK model te calibreren. In Nederland is dat geen probleem, maar tussen de crocs en hippo’s is dat een stuk uitdagender. Vooral als je enkel bij het tweede kanaal kunt komen door blootvoets 30 meter door een mangrovebos te lopen. Met de wijze woorden “als je oogjes ziet moet je rennen” in ons achterhoofd hebben we de overkant bereikt. Data verzameld, missie geslaagd!

Komende week verwerken we de data en stellen we een goed ontwerp op voor de overlaat. Dit kan best lastig worden omdat we bouwen in dikke yoghurt. Zolang de grond droog is, kun je er namelijk prima op staan. Zodra het nat wordt kan je het vergelijken met drek uit de Friese meren. Probeer daar maar op te bouwen. Kortom, we hebben nog een grote uitdaging voor de boeg!

Foto’s van ons spannende avontuur zijn hier te vinden.